kay(ıp)bedenler k/lan+-dereasonable (vv)arp presents
sesli_meram_585_/////անխնա
09 kasım 2026 pazartesi günü kaydedilmiş programın parça dizinidir.
/////sesli meram muhteviyatı\\\\\
01. Human Synthetics - Reality Interference (Dream Schemes)
02. Human Synthetics - Renegade (Akuratyde Remix) (Dream Schemes)
03. ESC & Mineral - White Water (Straight Up Breakbeat)
04. ESC & Mineral - Check This Out (Straight Up Breakbeat)
05. JMJ & Richie - Seagulls (Over_Shadow)
06. JMJ & Richie - Eclipse (Over_Shadow)
07. Peeb & Duburban - Voices (Guerilla Bass Records)
08. Peeb & Duburban - Bliss Out (Guerilla Bass Records)
/////arz-i-hal
"Gerçekliğin yitirildiği bir zeminde hakikati sanrılarla örtbas edebilmek mümkün müdür ki hiçbir zaman? Gerçeğe olan mesafeli yaklaşım, çoğu konudaki hakikatin dinlenmesi ya da görülmesinin dahi zor olduğu bir zeminde, sanrılarla hayatı kuşatmak, dokunulması halen tehlikeli bildirilen gündelik yaralardan kim nasıl haberdar olacaktır. Artık kim kime dum duma ilerlenen bir platform / yerleşke üzerinde, gerçek zayi ediliyor diye bildirilirken bir yandan yepyeni hakikatin inşasına devam olunur. Palaspandıras, hep ezberlerin gün yüzü bulduğu, hiçbir sorunun tam anlamıyla çözülmediği, dahası önemsenmediği bir sahnede hiç hakikatin kendisi sağlam konulur mu, konuldu mu? Bildik teraneler, lafa geldiğinde ol atıldı mı mangalda kül bırakılmazken var edilen eşikler, eşitlemeler, hak tanzimleri, yalın olansa hep havanda su dövme hallerinde bizim gerçekliğimizin suretinden / en ufak bir cüz bahse yer kalır mı, kaldı mı? Yedi gün, yirmi dört saatin artık normatif kılınmış tüm o gümbürtü için yetersiz konulduğu, her ana taşa duran, taşınan cerahat halleri içerisindeki direniş hallerinin tarumar olunmaya çabalandığı bir zeminde / mavi küre gerçekliğinde hiç bitimsiz var edilen sanrıların hayatın örselemesine dur diyebilmek hiçbir zaman sahi ama sahiden söz konusu olacak mıdır?
Artık günler günleri paldır küldür kovalıyor. Dünyanın değişim hızına ayak uydurabilmek tek bir günün getirdiği zaman aralığında yetersiz kalıyor. Hiçbir türlü işitilmeyen vaktinde anlaşılmayan sıradanın meselini bina etmesi, ertesi güne taşımasının önüne setler bu hızlı, canhıraş bir biçimde devamlılığı sağlama alınmış rutinler içerisinde var ediliyor. Düşünce eyleminin ta kendisine yer bırakılmadan har vurup harman savurmalar, yedik içtik sofrayı toplamayı da hesabı ödemeyi de size kitledik halleri, dönüp dolaşıp muasır medeniyetlere göndermeleri yaparken handiyse ilkelliği, sınırsız bir yağmacılık sahnesine esaret günceli bildirirken nasıl yeter ki zaten tek bir gün? İnsan hakları ihlallerinden artık resmen alenen soyulduğumuz gerçekliğinin bir başka yansısı fon vurgununda yaşananlara, kitabi değil o sınırlardaki empatinin, anlayışın sıfırlandığı her günün üçüncü sayfaya dönüştüğü bir yere varılmasına, ahlakın ipotek altına alınıp en ahlaksızların halka hiza bildirmesine her şeyin her şekilde çürümeye çıktığı bir zeminde hakkaniyetle, o hakikatin ta kendisiyle yüzleşme mümkün müdür? Bunca canhıraş, böyle açıktan can yakan, can sıkan, ezen, yönetilemez addedilen, hakir görülüp sabahtan akşama aşağılanan bir menzildeki yaşamın ehven kalması hiç söz konusu edilebilir mi? Politik bir hattın var edilemediği, pragmatist siyaset aktörlerinin muhalefeti de harap viran ede durduğu bir zeminde o yirmi dört saate sığmış bunca cendereye bir son getirilebilir mi? Her şeyi devletten beklemeyelim de, tek bir iyi günü olmaz mı bir menzilin sahiden, neden?
Gerçeklik zayi edilirken, hakikatin yerine imal edilen sahteliklerin bir cenneti değil de tam anlamıyla bariz insan eliyle imal olunmuş bir cehennemi göstere geldiği bir zeminde hiç mi bir şeyler düzgün gitmeyecektir, asla mı! Kuralların, kaidelerin, kanun ve nizamlar ile çıkagelen yönergelerin her şeyin ama her bir hamlenin bilinçli bir tahayyülle özenli bir biçimde mahvın sahasını güncellediği bir zeminde bir şeyleri düzeltmek değil sonsuzun o sınırlarına kadar çözümsüzlük içerisinde koymak halen geçerlidir. Gerçekliğimiz bu haleti ruhiye içerisindekilerin var ettikleriyle zehirlenmiş, eldeki umudun da çürütüldüğü bir yer artık yegane bildiğimizdir. Avrupa Birliğinin dönemsel olarak Türkiye'yi mercek altına aldığı raporlarından bir yenisi 4 Kasım günü yayınlanır. Sınırların içerisinde imal olunan tüm yergilerin, yıkım hükümlerinin, istisnasız istimlak etme hallerinin dışarıdaki yankısı bir biçimde o raporların satır aralarına yansır." sesli meram
*akla düşenler, yola çıkıldıktan sonra derinleşen açmazlar ve sorun yumaklarının bireyi neredeyse dakika sekmeksizin nefessiz bırakışı karşısında hala "akil" olanı aramaya devam ediyoruz. akil olanın belirli kural ve kıstaslarla belirlenmiş zümreler için özel bir armağan olmadığına inatla inanmak istiyoruz. derdimiz meramın görünür kılınabilmesi. bahis açtıklarımız ana akımın yüz göz olmaya tenezzül etmedikleri. etmekten bir özenle koşar adım kaçındığı şeyler olmaya devam ediyor günahıyla sevabıyla ve yazabildiğimiz kadarıyla fark edilebilir ayrıntılar ile dönüştürücü, ayrıksı duruşların sebeplerini irdeleyerek endişe giderici, tanımlanmamış olanı arz etmeye çabalayarak yardımcı olmaya sesli meram // deuss ex machina ile devam...iyi haftalar...
allame-i ulul arz’dan ara nağmeler
okuma parçası
sesli meram // deuss ex machina [ex.] genel geçer disiplinlerden uzak, deneysel ögeler ihtiva eden müzik türlerine kapısı açık bir yapılandırmayı sunmaya gayret eder. ambient’dan - folk’a uzanan ses şeceresinden alıntıları iliştirmeye devam ediyoruz. aralıksız yirmi iki yıldır... bir direniş hali içinde... yayındayız!...
her türlü eleştiri ve öneri için iletişim kanallarımız;
---------------------------------------------------------
/////poemé
Պարանոյա -- Վարդան ՀԱԿՈԲՅԱՆ
Հիշողություններս
նախապատրաստում են իմ
ապագան,
հոգալով եւ այն օրերի մասին,
որ անցնելու են առանց ինձ։
Սաղարթների միջով սողոսկած շողը
կտցահարում է
մութը։ Եվ գեղեցկությունը
փորձում է փրկել
աշխարհը, առաջին հերթին՝ իրենից։
Իմ ներկայության շարունակությունն է
բացակայությունս։ Ճանապարհը
հերքումն է ճանապարհի։ Եվ ինձ
գլխարկ պետք չէ ամենեւին, երբ
երկինք կա գլխավերեւում։
(Քամու մեջ բնակվող տերեւներ, որ
ճանապարհ եք ընկել
երազի կացարանը հասնելու համար,
մի՞թե ոչինչ չունեք ասելու ինձ)։
Տխրել են Փարվանայի թիթեռները։
Ուղին քայլ առ քայլ
ոչնչացնում է ուղեւորներին, եւ
արեւի ու սիրո թույնը
կործանում է ամեն, ամեն ինչ։
Ո՞ւմ էր պետք խաղաղությունը՝ երբ
պատերազմ չկար։ Աշխարհում ամենքը
միանման են սիրում, դրա
համար էլ ամենքն իրար սպանում են
միանման։ Ձայն` խոնարհեցեք բոլոր
դրոշները՝ մոտենում է կինը։
Լույսը, որ արթնացել է
դեմքիս վրա, շատացնում է
ստվերները մտքերի շուրջ, որոնք
առավել վարակիչ են, քան
Էզրա Փաունդի հոգեկան
հիվանդությունը։ Իսկ մարդ
ապրում է այնքան ժամանակ,
քանի դեռ չի մեռել ճանապարհը։
Comments