uzaklardan, geçmişten, gençlikten yada sadece bugünden..



hüzünle mutluluğun kesiştiği o ince noktadan çıkmaya hazırdı yola.Kapının eşiğine kadar gelmişti işte.Komut bekleniyordu arkalardan biryerlerden..

Sınırsız duygu alış-verişinin saldığı ateşle attı adımını bir adım öne, şöyle bi baktı önüne neler var diye.Cesaretin yorgun kalkışıyla diğer adımını da çekti yuvasından işte..Kapıyı dahi geçebildi sonunda.Gördün mü?
Bir değil, iki hiç değil..kaç kez yaşadı bunları.Ve hala sanki ilk kez başlarcasına heyecanlı ve son olabilir düş'üyle bir o kadar korkak.
Tepeden aşağı şöyle bir baktı ilkin; bir yokuş, bir çukur var mı diye.Göremediği ince ayrıntılara girmedi boşuna.Bıraktı boşluğun içindeki kendine kendini.Emanetten hoşnut, güvenden huzurlu..

nasıl sessizdi..nasıl?!
derken ayağına takıldı birşey, doğruldu hafiften çaktırmadan.
Ama o ne??
??!
..
bir baktı ki bir tepede, tepenin ucunda, ucun sivrisinde, yüksekliğin sertliğinde..

devam dedi..yol açık, gitgide rahatlıyor derken; yine bir engel, bir bulmaca, bir zorluk..
bu seferki rüzgardı.keskin..acımasız.sürükledikçe sürükler bırakmaz peşini.Tutunacak dalın hayali bile rüzgarın arkasında gizli..

devam dedi yine..
sadece kalbine dayamışken gözlerini, patika gittikçe genişlemeye yüz tutmuşken yol ayrımları çıkar karşısında bu sefer de.
dinledi içini.sustu..onu dinledi..kıvrandı.inledi..
ne zaman bitecek derken..

yerinden sarsacak tek bir gürültü ile dağıldı bi anda ne varsa önünde.
korkudan attığı çığlıklar bir işe yaramaz iken
"elveda" dedi görüp de yaşayamadığı dünyaya.
nerden bilsin ki;
katil bir parmağın onun çektiğine sebep olacağını.
yaşamasına neden olmazken, gitmesine yataklık edeceğini.

katil damla & buruk gözyaşı



[16.12.2000 'i gösteriyor takvimler. Saatler ise o günün sabahına karşı bi vakit.]

zaman dediğin korkunç.zaman dediğin ürkütücü.Hatta belki ilaç değil çürütücü gerçekten de.
ben çıkarım bu çekmecenin her deliğinden dedim.
baktım ve buldum.çürütenleri çıkardım tozlu kutularından.yaydım önüme.
bir de -olur ya, kadınım ağlarım ben dedim- koydum selpak'ı yanıma.


zamandan öte, zaman aşımına maruz kalmayıp hala bana bakan ne varsa kendimden önce koruyorum.pür dikkat.
geçmişiyle varolmanın verdiği dayanılmaz hafiflikle.

(fonda : Omar Faruk Tekbilek / One Truth - Ara'ya
fotoğraf : Nisan 2005 / İzmir Konak Meydanı.Çiçekçinin güzel kızı )

Comments

Popular posts from this blog

benim söylemek için çırpındığım gecelerde, siz yoktunuz...

Deuss Ex Machina # 280 - Ancient History Of Nothingness Echoed Louder

sesli meram 106 -- խում